Terug naar de 90’s

Sommige foto’s zijn meer dan een momentopname. Ze functioneren als tijdscapsules waarin kleding, lichaamstaal, muziek, plekken en gemeenschapsgevoel samenkomen. Eén beeld kan een hele generatie terugbrengen naar een specifieke tijd: naar stationspleinen, wijkfeesten, nachtelijke chatsessies op MSN, R&B-avonden, protesten, vriendschappen en de manier waarop jongeren zichzelf zichtbaar maakten in de jaren ’90.

Tijdens deze avond gaan we met elkaar in gesprek over hoe zulke beelden onderdeel worden van een collectief geheugen. Over hoe herinneringen niet alleen persoonlijk zijn, maar ook gedeeld worden binnen een gemeenschap. Want zodra oude foto’s samen bekeken worden, gebeurt er iets bijzonders: verhalen komen terug tot leven. Mensen herkennen gezichten, noemen vergeten namen, herinneren zich muziek, mode of de sfeer van een specifieke avond. Wat eerst een stilstaand beeld lijkt, verandert langzaam in een gedeeld archief van herinneringen.

Tatiana Wenno en Joshua Timisela schuiven aan voor een gesprek over die tijd en de blijvende impact ervan. Centraal staat onder andere deze iconische foto uit de jaren ’90, gemaakt voor de voormalige locatie van Museum Maluku.

Op de foto staat Tatiana Wenno: schrijfster, transcultureel regressietherapeut en een krachtige stem binnen gesprekken over identiteit, generaties en gemeenschap. Haar aankomende boek Het verhaal van jouw DNA opent een diepere laag van inzicht in generationele overdrachten, in het bijzonder binnen de Molukse gemeenschap. Gebaseerd op professionele kennis én bijna zestig diepte-interviews onderzoekt het boek de subtiele patronen die doorwerken in ons denken, voelen en handelen. Het laat zien hoe ervaringen, trauma’s, kracht en identiteit generaties lang worden meegenomen en doorgegeven.

Zoals Tatiana het zelf omschrijft:
“De jaren ’90 waren van ons! Megafestatie, Utrecht Centraal, gebleekte kleding, Molukse sjaals, emblemen, 90’s R&B, PP2G, DLM, TMF-chat en nachtenlang op MSN.”

Maar deze avond gaat over meer dan nostalgie alleen. Het is ook een moment om stil te staan bij hoe een generatie zichzelf zichtbaar maakte in publieke ruimtes. Van stationspleinen tot wijkfeesten. Van bomberjacks met emblemen tot urenlange gesprekken via MSN of TMF-chat. Het waren momenten waarop gemeenschap tastbaar werd en identiteit een eigen vorm kreeg.

Juist binnen gemeenschappen waar veel verhalen mondeling zijn doorgegeven, spelen beelden een belangrijke rol. Ze helpen herinneringen vast te leggen, context te geven aan een generatie en herkenning mogelijk te maken tussen jong en oud. Samen terugkijken wordt daarmee meer dan herinneren alleen, het wordt een vorm van thuiskomen.

Tijdens deze avond onderzoeken we daarom niet alleen wat de jaren ’90 waren, maar ook waarom die herinneringen vandaag nog steeds zoveel oproepen. Waarom bepaalde foto’s direct emoties losmaken. Waarom mensen zichzelf, vrienden of familie blijven zoeken in archiefbeelden. En waarom een archief eigenlijk nooit af is.

Bezoekers krijgen daarnaast ruimte om eigen herinneringen en verhalen te delen en de tentoonstelling In Eigen Woorden te bekijken. Want juist die persoonlijke reacties voegen telkens nieuwe betekenis toe aan het collectieve verhaal.

Was jij erbij? Dan wil je deze avond niet missen.

Tickets zijn nu te koop via deze link