Skip to main content

In de ban van de collectie van het MHM

Gepubliceerd op
24 Jul, 2020
Redactie

MHM medewerker Carmen Prins over haar werkzaamheden bij het museum en waarom ze direct verkocht was.

Door Carmen Prins

Op 6 januari van dit jaar liep ik voor het eerst het gebouw aan de Sophialaan 10 in Den Haag binnen. Die dag maakte ik voor het eerst kennis met het Moluks Historisch Museum en vooral met de daar aanwezige collectie. Ik was meteen verkocht. In de bibliotheek zag ik veel mooie en bijzondere boeken liggen en in de archiefdozen mooie parels die de moeite van het bewaren waard zijn. Toen er ergens uit een doos een KNIL-uniform tevoorschijn werd getoverd was ik bijna in extase. Het was alsof ik me in een snoepwinkel bevond. Vervolgens werd mij gevraagd of ik me als vrijwilliger wilde inzetten voor de coördinatie van vrijwilligers die zouden gaan werken in de bibliotheek en het archief. Ik zei onmiddellijk ja.

Toen er ergens uit een doos een KNIL-uniform tevoorschijn werd getoverd was ik bijna in extase.

Werken voor het MHM sluit helemaal aan bij mijn interesses en vaardigheden. Na mijn studie Indonesisch aan de Universiteit Leiden heb ik gewerkt als beëdigd vertaler en als taaldocent Indonesisch. Drie seizoenen lang reisde ik met groepen rond in Indonesië als reisleider. De Molukken heb ik helaas nooit bezocht.

Ruim vijftien jaar geleden maakte ik een carrièreswitch. Na een opleiding informatiedienstverlening ging ik aan de slag als informatiespecialist. Eerst als archiefbewerker voor de overheid en later als bibliotheekmedewerker en media-analist. Ik eindigde mijn werkzame leven bij een mediabedrijf waar ik samen met mijn team van informatieprofessionals klanten hielp met hun dagelijkse nieuwsvoorziening uit verschillende media.

Ik heb geen Molukse roots. Mijn Indonesische wortels zijn geaard in Sumatra en ik beken heel eerlijk dat ik voor januari dit jaar weinig kennis had van de Molukse gemeenschap. Mijn oma woonde vroeger in de buurt van de ‘Ambonese’ kerk in Lunteren. Als mijn neefjes en ik op zondagmorgen buiten speelden zagen we de Molukse kerkgangers ons speelveldje passeren. Zo is mijn kennis over Maluku en orang Maluku ook lang gebleven. Iets dat langs mij heen ging.

Carmen aan het werk met vrijwilligers (c) MHM 2020

In de afgelopen maanden is dat flink veranderd. Door te werken met de collectie van het MHM en het zoveel mogelijk lezen van boeken van Molukse schrijvers en over de geschiedenis is er een heel andere wereld voor me open gegaan. Een wereld van passie voor en trots op het Molukse cultuurgoed. Een wereld vol verbondenheid, vriendschap en eerbied voor elkaar. Sinds januari ging er een hele nieuwe wereld voor me open. Met heel veel plezier werk ik mee aan het ontsluiten en beheren van het Molukse erfgoed. Graag help ik mee om de parels van de MHM-collectie beschikbaar te maken voor het brede publiek. Opdat de generaties na mij ook van al dat moois kunnen genieten.

Laatste Nieuws

23 April 2026

Beeld & Geluid vormt al decennialang het geheugen van de Nederlandse media. In Hilversum liggen duizenden uren aan televisie, radio en digitaal materiaal opgeslagen. Fragmenten die samen bepalen hoe Nederland zichzelf ziet, herkent en herinnert. Tussen deze beelden bevinden zich ook verhalen van Molukse gemeenschappen: zichtbaar, maar niet altijd volledig verteld.

23 April 2026

Recent konden wij bijzonder nieuws delen: het bruidspaar op een iconische foto uit onze collectie is geïdentificeerd. Wat lange tijd een anoniem beeld was, heeft nu weer namen, een verhaal en een plek binnen de geschiedenis gekregen.

31 March 2026

Waar beelden verhalen worden op 20 maart openden we de tentoonstelling In eigen woorden voor genodigde. Wat nu zichtbaar is in de zaal, begon de weken daarvoor aan een lange tafel. Tussen dozen, enveloppen en stapels foto’s werkten we intensief samen met een groep vrijwilligers aan één duidelijke, maar ambitieuze opdracht: het selecteren van circa 500 beelden die de basis zouden vormen voor de tentoonstelling.